Eind 19e / begin 20e eeuw dook de 'Amerikaan' op, een ijzeren windmolen genoemd naar het land van herkomst die in Nederland aangepast is aan bemalingsdoeleinden. Het metalen windrad is opgebouwd uit een groot aantal bladen en geplaatst op een metalen verhoging. De rotor drijft via een overbrenging de pomp of vijzel aan. Dank zij de windvaan draait de molen uit zich zelf uit de wind als deze te sterk wordt. Veel van deze windmotoren zijn inmiddels alweer verdwenen uit het landschap.